با تبدیل شدن سپتامبر به اکتبر، مسابقات تکواندو G1 در ریگا، قلب کشورهای بالتیک برگزار شد. یک ردیف طولانی از پرچم های کشورهای مختلف روی دیوار وجود داشت که نشان دهنده بین المللی بودن نمایندگی بازیکنان بود. تکواندوکاران این بار با قدرت چهار ورزشکار به راه افتادند. شنبه ها افتادند دستگاه تکثیر آلو, سوری سارالا و جنا پارتانن, Tuikku Holopainen روز یکشنبه
آقای پلام بازی را با الکساندر اوبرهوفر قد بلندتر ایتالیایی در بخش زیر 49 کیلوگرم پسران کادت آغاز کرد. Plum مبارزه خوبی انجام داد، اما ایتالیایی بزرگتر تعادل بد آلو را بدست آورد که به لطف برتری انبوه خود به خوبی درگیر این موقعیت بود و توانست ضربات دوم را به دفعات با فشار دادن نقاط زرهی از طریق ضربه پلام ادامه دهد. حفاظت. نتیجه نهایی 3-17 عمدتاً حکایت از تفاوت سایز بین پسرها دارد، از نظر فنی و تاکتیکی ما بسیار درگیر مسابقه بودیم. با وجود باخت، آلو یک مدال برنز می گیرد.
سپس سِوِری، که بهسختی به حداقل وزن ردهٔ خود (۶۳–۶۸ کیلوگرم) رسیده بود، در برابر لیتوانیایی آشکارا بزرگتر، والچیوکس مانتویداس، به همان سرنوشت دچار شد. سِوِری بهخوبی از شوک اولیه ناشی از اختلاف قدرت بازیابی شد و با جدیت به چالش کشیدن حریفش پرداخت. پس از دو راند، نتیجه ۱۶ بر ۳ به نفع لیتوانی بود. سوری در راند نهایی برای پیروزی تلاش کرد و توانست از چند فرصت امتیازگیری خوب استفاده کرده و بر آنها غلبه کند. نتیجه نهایی ۹ بر ۲۰، تفاوت در اندازه و قدرت بین دو حریف را نشان میداد.
سومین رقیب روز، جنا، در وزن منهای 67 کیلوگرم عادی خود به رقابت پرداخت. جنا که هفته قبل بیمار شده بود، کمی از وضعیت خود مطمئن نبود، اما توانست در اولین بازی خود مقابل یانا پیلتسکایا از بلاروس، عملکرد خوبی داشته باشد و با نتیجه 19 بر 7 پیروز شد. در مسابقه دوم، دختر کارلیایی، اکاترینا دربنوا، که در نهایت به سختی نقره این سری را از دست داد، و همچنین مدت ها از حضور خود در فنلاند لذت برد، به مصاف او رفت. مسابقه با کاتیا از نظر موقعیت ها و برداشت کلی برابر بود، اما محافظت عالی کاتجا باعث شد ضربات خوب جنا بدون گل بماند. بر این اساس، محافظت از جنا در سال جاری در جاهایی بد بود، بنابراین امتیازات ظاهراً یک مسابقه به طرز ناآرامی در ستون کاتجا ریخته شد. امتیاز 1-12 باقی مانده روی تخته اهمیت حفاظت و به پایان رساندن را در یک مسابقه کاملاً مساوی نشان می دهد، حتی اگر مربی، تیمو هینو، امتیاز اول را تا حدی به تنهایی از دست داد. الگوی شروع انتخابی این بار آنطور که انتظار می رفت کار نکرد.
در مجموع عملکرد باشگاه از نظر کوتس رضایت بخش بود. در آمار، دو مدال برنز و تنها یک برد در مسابقه کمکم به نظر میرسد، اما چون هیچ یک از بازیهای باخته در مجموع بد نبودند. عناصر خوب زیادی در بازی باخت جنا وجود داشت و شکست های بخش جوانان پس از یک مبارزه سخت در برابر حریفان به وضوح بزرگتر رقم خورد. مطمئناً، مواد لازم برای چیزهای بسیار بهتری وجود داشت، اما این به هیچ وجه یک فاجعه نبود. سر بالا و از طریق تمرین به سمت مسابقات جدید!
در نهایت، مایلم از همکاری عالی با نورمیجاروی یاد کنم. علاوه بر هماهنگیهای سفر و اقامت تویکو، همافزاییهای زیادی در تلاشهای مشترکمان وجود داشت. وزنکشی، مربیگری، حملونقل و هماهنگی وعدههای غذایی وقتی با هم کار میکردیم بسیار روانتر پیش رفت تا زمانی که هر باشگاه راه خود را میرفت. بنابراین، تشکر فراوان نه تنها از تیم خودمان (علاوه بر رقبا) کاتری سارالا و سامی کوپیستو)، همچنین برای پمپ Nurmijärvi و Iiro.
